Üre, tüm katı azotlu gübrelerde ortak bir azot kaynağıdır ve yaygın olarak azot salan bir gübre olarak kullanılır. Ürenin standart mahsul-besin derecesi (NPK derecesi) 46-0-0’dır. Bu nedenle, %46 elemental nitrojen (N), %0 elemental fosfor (P) ve %0 elemental potasyum (K) içerir. Bu nedenle birim nitrojen başına taşıma maliyeti çok düşüktür. Üre, üreaz enziminin aktivitesi nedeniyle toprağa uygulandığında ayrışır. Toprak nemi ve enzim varlığında, üre normal olarak hidrolize olur ve amonyak ve karbondioksite dönüşür. Reaksiyon, üre suda çözündükten sonra gerçekleşir. Reaksiyonun tamamlanması alkali koşullar altında yaklaşık 48 saat sürer. Amonyak gazı korunmadığı takdirde buharlaşacaktır. Toprak yüzeyine veya bitkiye konulan üre uygulamasından sonra, korunmazsa azotunun %50 ila %90’ını amonyak olarak kaybedebilir. Bu nedenle, gübre azotunu korumak için üre toprağa değil toprağa verilir. Burada, gübre olarak kullanılan bir üre numunesindeki nitrojenin determinasyonu, KjelDigester K-449 ve KjelMaster System K-375 / K-376 kullanılarak gerçekleştirilir.
